نويسنده این وبلاگ تمام هستی خودرا ازعنایات امام زمان ارواحنا فداه می داندو همه امیدش به یک نیم نگاه ولایتی ایشان است،زندگی بی ارزشش را فدای ایشان میداند وبرای رضایت او می نویسد و در این جا سعی برآن دارد تا به اندازه کمتر از ذره ای ولی نعمت غریبش را یاری نماید و امیدوار است مورد قبول حضرتش واقع گردد
اللهم عجل لویک الفرج
نقل از زبان حضرت زهرا
زهرا عليهاالسلام: «هيزم زيادى بر در خانهى ما جمع كردند و آتش آوردند كه خانهى ما را آتش بزنند. پشت در ايستادم و آنان را به خدا و پدرم سوگند دادم كه دست از ما بردارند و منصرف شوند. عمر تازيانه را از دست قنفذ غلام ابوبكر گرفت، و به بازويم زد چنانكه همچون بازوبند به دور بازويم حلقه زد. پس لگدى به در زد و آن را به طرف من راند. من كه آبستن بودم، به رويم درافتادم. آتش شعله مىكشيد و صورتم را مىگداخت. سپس چنان مرا سيلى زد كه گوشوارهام از گوشم كنده شد و مرا درد زايمان گرفت و محسن بىگناه را كشته سقط كردم».
1ـ بحارالانوار، (چ قديم)، ج 2، ص 231; (چ جديد) ج 3، ص 348.